ΧΙΙΙ

 

Το επόμενο γράμμα είναι Ζήτα.

Όπως Ζωή.


Γράφοντας ποιήματα στον καπνό…

ΙV

Δύο δάχτυλα ντροπή δέν έχω,

Τα έκοψα και αυτά και τα κράτησα ενθύμιο

Των παιδικών μου χρόνων.

V

Στο παράθυρο βλέπω τον κόσμο να τρέχει

Και εγώ στην καρέκλα μου,

Εδώ και χρόνια,

Διαβάζω τις ζωές των άλλων

Και αναλύω τα φταιξήματα, Continue reading


20

Ι

Με λές «γυναίκα»

Και εγώ κυλιέμαι στο πάτωμα

Απο τα γέλια…

ΙΙ

Πρώτα σου έκοψα τα πόδια.

Μετά τα χέρια.

Έπειτα σε φίμωσα

με ένα σάπιο μήλο στο στόμα.

Τώρα μόλις κατάλαβα

Οτι σε αχρήστεψα.

Μα είναι αργα.

ΙΙΙ

Χθές είχαμε εκλογές.

Το γλαστράκι με τον δυόσμο

στο παράθυρο της κουζίνας

θέλει ακόμα πότισμα.

ΙV

Πόρνες υπάρχουν πολλές,

Θεός όμως, ένας.


19

χίλιες λέξεις


18b

[ the context for this writing can be found here]

You said you didn’t dare to join the armed struggle,

But you lied.

For yesterday morning

you unburied your old gun

from the yard

and turned your voice

into bullets. Continue reading


18a

[στον Δ.Χ.]

Λές πως δέν τόλμησες τον ένοπλο αγώνα,

Μα είπες ψέμματα.

Γιατι χθές το πρωί

ξέθαψες το γέρικο όπλο

Απ’ την αυλή

Και έκανες την φωνή σου

σφαίρες. Continue reading


17

Τρέξε διάβολε, τρέξε…

Μπορώ να σ’ άγαπήσω και έτσι,

Με το φευγιό σου….

Τρέξε άνθρωπε.


Σημαδεμένος

Είναι το μαύρο μελάνι

Που έχει γίνει ένα με το δέρμα σου.

Με αυτό το μελάνι γράφω απόψε.


Πραγματικότητα: ερμηνείες, ευθύνες και επιλογές

Κάτι γίνεται (γεγονός) και εγώ θέλω (γιατι μπορώ και να το αποφύγω –  δηλ. είναι επιλογή ) να το ερμηνεύσω. Και απο την στιγμή που είναι επιλογή, ο δρόμος είναι μονόδρομος : η όποια ερμηνεία θα είναι κάτι που εγώ (ευθύνη) θα επιλέξω να είναι και πάλι (επιλογή δηλαδή – ασχέτως εάν είναι συνειδητή η όχι).

Όταν καταγράφουμε ή αναφέρουμε ή, τελοσπάντων, επικοινωνούμe την ερμηνεία αυτή σε κάποιον άλλο άνθρωπο (που και αυτό είναι επιλογή), δημιουργείται η ευκαιρία (που όμως προυποθέτει την επιλογή του άλλου) να συμφωνίσουν οι δύο πλευρές για το τί έγινε (γεγονός). Δημιουργείται με λίγα λόγια η πραγματικότητα μέσω της διαδικασίας μιάς κοινής πλέον (έστω σε κάποιο βαθμό) ερμηνείας που εξαρτάται  απο την επιλογή. Άν εγώ ή ο άλλος δέν επιλέξει να ερμηνεύσει κάτι, τότε δεν δημιουργείται όυτε η ευθύνη που απορρέει απο την ερμηνεία, ούτε η πραγματικότητα, και άρα, το γεγονός,

Κάτσε, περίμενε…. αφού το άρχισες όλο με το οτι κάτι (γεγονός) έγινε… αρά εξωτερικά ερεθίσματα υπάρχουν. Άρα κάτι (γεγονός) υπάρχει έξω απο εμας…

Χμ… Ναι. Η γή γυρίζει… (δηλαδή, κάτι γίνεται (γεγονός) και εγώ θέλω (γιατι μπορώ και να το αποφύγω –  δηλ. είναι επιλογή ) να το ερμηνεύσω….)

- Άνθρωπος, ο πίθηκος που καλλιέργησε την ικανότητά του στην ερμηνεία!

[illustration by Justo]


Cygnus olor

Την αγάπη, μας την μάθαν

Με πρώτυπο τον βουβόκυκνο.

Μονογαμικοί

Οικογενειάρχες

Που υπερασπίζονται

τα λημέρια τους.

[Επίσης, οι λαιμοί δύο κύκνων σχηματίζουν την 'καρδούλα'

Που όλοι ξέρουμε - Και που ουδεμία σχέση έχει

Με το όργανο που διαχειρίζεται το αίμα μας. Τί ύπουλο...!]

[Sketch by Parveen Verma]


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.